Home/Contact » Verhalen » Jong en verloren

Angst en eenzaamheid

Neen , het is mijn kindje niet, maar ik zal wel zeggen wie ze wel is...

Ik was met mijn neef ons nachtelijke "patrouille" aan het doen in één van de donkere steegjes van Marokko op zoek naar chemkara's of lijmsnuivers. Dat zijn jongens die verslaafd zijn aan de geur van lijm en verstoten zijn door hun familie of zelf gevlucht zijn en op straat leven. Elk week nam ik zo'n jongen mee om voor hem te zorgen , maar zal het daarover nog wel hebben in een andere status. Deze status gaat namelijk over deze baby, Najlae.

We zijn al heel laat op avond en er was al bijna niemand meer te zien op straat. Winkels zijn toe, markten zijn gesloten en de toeristen waren de stad ook al uit. Enkel wij die daar nog rondreden tot we op een gegeven moment een smal straatje binnenreden en een vrouw op de grond zagen liggen, wat op het eerste zicht niets bijzonder was, want er zitten zoveel mensen op de grond in Marokko. Het was donker en mijn neef reed rustig langs haar terwijl ik mijn raam opendeed om een betere kijk te nemen, daar zag ik een vrouw kruipen op de grond kreunend van de pijn. Ik vraag mijn neef om even te stoppen en hij zei dat het hier te gevaarlijk is. Kan zijn dat ze zelf lijm snuift of door dieven gebruikt wordt. We gingen ons enkel bezighouden met kinderen, want volwassen helpen snachts is te gevaarlijk voegde hij er nog aan toe. Hij reed rustig verder. Ik keek in mijn zijspiegel en op dat moment was de vrouw geleund tegen de muur en hield ze haar buikje vast en zag ik dat ze hoogzwanger was. Ik vroeg hem om onmiddellijk terug te draaien en de ambulance te bellen want die vrouw moet waarschijnlijk bevallen. Ze begon te kressen en te roepen en iets later kwam de ambulance. Ze namen haar mee nadat ze op staat bevallen was. Samen met de baby werden ze weggevoerd naar één van de oudste ziekenhuizen van de stad die bedoeld is voor arme mensen.

We mochten de avond zelf niet binnen in het ziekenhuis, maar zijn dan de dag erna gegaan.
Ik en mijn neef zijn dan inkopen gaan doen voor die vrouw, medicijnen, pampers, poedermelk, enzo.. probleem was dat het donker was toen ik de vrouw zag maar dus niet goed kon zien hoe ze eruit zag. Éénmaal het ziekhuis binnen waar dus de vrouwen lagen vroegen we aan een jong meisje die in een lange gang rondliep of zij niet wist waar de vrouw ligt die gisteren op staat bevallen was. Ze zei dat ze geen idee heeft over wie ik het heb en liep achter ons verder door. Voor ons was er een verpleegster en we stelden de vraag ook aan haar en ze zei: " ja daar loopt ze". Ik draaide om , maar de enige persoon die we zagen in de gang was dat jong meisje en ik zei tegen de verpleegster " ik zie geen geen vrouw hoor". Ze zei: " het is dat jong meisje van 16 jaar dat jullie net aangesproken hebben dat gisteren bevallen is op straat,ze durft jullie waarschijnlijk niet aanspreken uit schrik dat jullie van de politie zijn." Ik kon mijn ogen niet geloven, daar stond ik de perplex, sprakeloos in de gang met tranen in de ogen vol onbegrip en vol ongeloof. Een zwangere tiener??

We liepen naar haar en hebben haar gerust gesteld dat we niet van de politie waren en dan begon ze haar verhaal te vertellen, dat moest ik niet geleund zijn tegen de muur ik achterover zou gevallen zijn. Ze was misbruikt door haar broer en onkel en éénmaal zwanger, was ze verstoten van thuis. Toen ze vertelde wie het gedaan heeft had de familie er geen oren aan en hebben ze haar het huis uitgezet. Sindsdien leefde ze maanden op straat tot ze bevallen was. Daar stond ik dan met voor mij een meisje van 16 dat verkracht en misbruikt is en een baby aan over houdt waar ze niet eens voor kan zorgen en de broer en onkel vrijuit gaan in dit verhaal. De dag erop was ik haar terug gaan bezoeken met wat babyspullen en was ze er niet meer. Via andere vrouwen heb ik vernomen dat een vrouw, een bekende prostituee, haar heeft meegenomen. We zijn dan gaan zoeken in de prostitutiewijk en Inderdaad daar zat ze dan. Ze was zelf ook prostituee geworden omdat dat de enige manier was voor haar om voor haar kind te zorgen.

Ik doe nu elk jaar de bezoek aan ons lokaal ziekhuis in Marokko en ik help er de vrouwen die bevallen zijn. Hebt u zelf nog baby spullen doneer ze dan , want ze kunnen altijd gebruikt worden. Elke donatie is welkom trouwens. Stuur me dan een privébericht.

Nieuwe Foto's en videos van ons nieuw projectje kan u tevens zien op snapchat: kids_up.

Doneren kan via:
IBAN BE42 7490 1492 5554
BIC KRED BE BB
Bank name KBC Bank
mededeling: weeskind