Home/Contact » Verhalen » Plots ben je alleen.

Neergestoken op de markt in Oujda

In 2016 ging ik voor het eerst naar een weeshuis. Had dat nog nooit gedaan en wist zelfs niet waar ik moest zijn. Ik belde mijn neef op die daar in Oujda woont en vroeg om hem om mij naar een weeshuis te brengen.  ik wilde misschien enkele kindjes  gelukkig maken zei ik. Hij kwam me met de auto oppikken en een kwartiertje later stond ik aan de deur van een weeshuis. Ik belde aan de poort en ik wachtte effe en op dat moment komt er een oud vrouwtje ook aan de poort staan met 2 kleine jongens van ongeveer 5 en 6 jaar.

De poort gaat open en ik zei tegen die Hajja van " Ga maar hoor." Ze nam de twee kleintjes bij de hand en gingen binnen en namen ergens plaats in de gang.

Ik hoorde op dat moment niets , geen spelende kinderen , niemand . Het leek of het weeshuis leeg was. De directrice kwam me groeten en ik zei dat ik graag weeskindjes wil komen helpen en ik ook een rondleiding wilde hebben als dat gaat. Ze was zeer vriendelijk en ze zei , ja is goed. Op het moment dat ze me wilde meenemen zei ik: " wacht, maar mevrouw mag anders effe wel voor. Ik wacht wel even." Er komt al iemand voor hun, ze zijn hier op afspraak zei ze.

We wandelden de trap op en ik vroeg haar of ze iemand kwamen bezoeken hier en dan  vertelde ze me dit verhaal. Ze zei: ' neen een paar dagen geleden, net toen de ramadan begon , was hun vader chebakia gaan verkopen op de markt in Oujda en is er confrontatie onstaan tussen hem en een andere chebakia verkoper. Hij werd op de markt neergestoken, en is dan ter plaatse aan zijn verwondingen overleden. Ze hebben sindsdien hun papa nooit meer gezien. Ik had een krop in mijn keel en moest mijn tranen bedwingen. Want ook mijn vader was overleden, maar dan onderweg naar het werk. Ik vroeg dan of de mama er dan niet meer is, en ze zei dat enkel de papa voor hun zorgde en die vrouw die erbij is , hun oma is. Maar zij kan amper voor haar zelf zorgen en om de kindjes niet te verwaarlozen wil ze hen hier afzetten. 

Na de rondleiding vond ik spelende kinderen op de speelplaats en dan zag ik de 2 jongentje terug. Ik ging meteen naar hun en één van hun zei ik of hun grotere broer niet wilde zijn . En ik zei dat ik meer dan dat zal zijn voor jullie inch'Allah. Sinds die ramadan in 2016 help ik Driss en Samir elk jaar minstens 3 a 4 keer .

Maar dit is maar één van de zovele schrijnende verhalen. Er zijn zoveel kindjes die onze hulp nodig hebben en zeker tijdens deze maand ramadan.

Voel jij je ook geroepen om een kleine donatie te doen voor de kindjes dan kan je dat doen via Tikkie:

🌼 bijdrage doneren 🌼

Of via de Rekening

IBAN BE42 7490 1492 5554
mededeling: weeskind

Snapchat: kids_up