Plots ben je alleen.

Neergestoken op de markt in Oujda

In 2016 ging ik voor het eerst naar een weeshuis. Had dat nog nooit gedaan en wist zelfs niet waar ik moest zijn. Ik belde mijn neef op die daar in Oujda woont en vroeg om hem om mij naar een weeshuis te brengen.  ik wilde misschien enkele kindjes  gelukkig maken zei ik. Hij kwam me met de auto oppikken en een kwartiertje later stond ik aan de deur van een weeshuis. Ik belde aan de poort en ik wachtte effe en op dat moment komt er een oud vrouwtje ook aan de poort staan met 2 kleine jongens van ongeveer 5 en 6 jaar.

De poort gaat open en ik zei tegen die Hajja van ” Ga maar hoor.” Ze nam de twee kleintjes bij de hand en gingen binnen en namen ergens plaats in de gang.

Ik hoorde op dat moment niets , geen spelende kinderen , niemand . Het leek of het weeshuis leeg was. De directrice kwam me groeten en ik zei dat ik graag weeskindjes wil komen helpen en ik ook een rondleiding wilde hebben als dat gaat. Ze was zeer vriendelijk en ze zei , ja is goed. Op het moment dat ze me wilde meenemen zei ik: ” wacht, maar mevrouw mag anders effe wel voor. Ik wacht wel even.” Er komt al iemand voor hun, ze zijn hier op afspraak zei ze.

We wandelden de trap op en ik vroeg haar of ze iemand kwamen bezoeken hier en dan  vertelde ze me dit verhaal. Ze zei: ‘ neen een paar dagen geleden, net toen de ramadan begon , was hun vader chebakia gaan verkopen op de markt in Oujda en is er confrontatie onstaan tussen hem en een andere chebakia verkoper. Hij werd op de markt neergestoken, en is dan ter plaatse aan zijn verwondingen overleden. Ze hebben sindsdien hun papa nooit meer gezien. Ik had een krop in mijn keel en moest mijn tranen bedwingen. Want ook mijn vader was overleden, maar dan onderweg naar het werk. Ik vroeg dan of de mama er dan niet meer is, en ze zei dat enkel de papa voor hun zorgde en die vrouw die erbij is , hun oma is. Maar zij kan amper voor haar zelf zorgen en om de kindjes niet te verwaarlozen wil ze hen hier afzetten. 

Na de rondleiding vond ik spelende kinderen op de speelplaats en dan zag ik de 2 jongentje terug. Ik ging meteen naar hun en één van hun zei ik of hun grotere broer niet wilde zijn . En ik zei dat ik meer dan dat zal zijn voor jullie inch’Allah. Sinds die ramadan in 2016 help ik Driss en Samir elk jaar minstens 3 a 4 keer .

Maar dit is maar één van de zovele schrijnende verhalen. Er zijn zoveel kindjes die onze hulp nodig hebben en zeker tijdens deze maand ramadan.

Voel jij je ook geroepen om een kleine donatie te doen voor de kindjes dan kan je dat doen via Tikkie:

🌼 bijdrage doneren 🌼

Snapchat: kids_up

Door de armen te helpen zie ik ook welke schoonheden verborgen liggen in de bergen van Marokko. Deze kindjes zijn zo mooi en prachtig. Het zijn kindjes uit zeer arme gezinnen die in bergen wonen in “huizen” zonder sanitaire voorzieningen en het breekt mijn hart om ze zo te zien. Ik was er overlaatst om kleding uit te delen en tijdens Aid Al fitr zorgen we ervoor dat meer dan 600 kindjes weer nieuwe kleding krijgen en een groot feest.

Wil je alle foto’s zien check dan : www.kidsup.be of volg alles tijdens Aid Al fitr live via Snapchat: kids_up

Wil je doneren en meehelpen deze kindjes gelukkig maken dan kan dat via

Een krop in mijn keel.

De ganse dag op pad geweest om de kindjes van nieuwe kleding en schoeisel te voorzien voor ons feest “vrijdag” en dan krijg je een verhaal te horen waarbij je niets anders dan kan doen dan naar dat kindje staren met tranen vol onbegrip.

Ik vroeg aan één van de verantwoordelijke van het weeshuis, die is mee gegaan naar de markt, waar de ouders zijn van deze schattige jongen, waarop hij zei dat de meesten worden gebracht door familieleden of buren. Ik sliep hier in het weeshuis die nacht en toen ik smorgens de poort ging opendoen, stond deze jongen daar te wachten. Hij zei: “mama zei dat ik hier moest wachten.” Ik keek of er nog iemand in de verte stond te kijken,  maar er was niemand. Ik wist dat ze hem dan hier heeft gedropt en ik zelfs niet eens hoefde te vragen of mama terug komt.

Ik kon dus mijn ogen niet geloven, al begrijp ik dat de armoede vooral er mee te maken heeft . En meestal is het ook, heb ik me laten vertellen, omdat de moeder een nieuw relatie begint en niet wil dat de nieuwe partner afweet van een eventuele extra “last” of zorg zijnde een kind van een voorgaandet relatie , uit vrees om afgewezen te worden.

Dit zijn dus de kindjes die we met Kidsup proberen te helpen  
Help je mee?

Meer foto’s en video’s op snapchat: kids_up

Wie nog wil helpen doneren:

DONEREN VIA DEZE REKENING:
BE26 9733 8184 9729

MEDEDELING: KIDSUP

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here